Monday, January 22, 2018


മടിത്തട്ടില്‍  നീ  മയങ്ങിക്കിടക്കവേ
മിഴിനീര്‍  കൊണ്ടു  നിന്നിലെക്കൊരു
വഴി വരയ്ക്കുന്നു ഞാന്‍
വാടിയ ചുണ്ടുകളില്‍  നീ  അമ്മയെ
കൊത്തി വയ്ക്കുമ്പോള്‍
വിഷാദ വതിയായ നദിയായി ഞാന്‍
ശില്‍പ്പത്തെ  ചുറ്റി യൊഴുകുന്നു
കാണുന്നതിലെല്ലാം  അമ്മ പ്പേരു
തിരയുകയാണ്  തനിച്ചായ നീ
വെയിലും  മഴക്കീറും  മഞ്ഞു മേഘവും
അമ്മയോടൊപ്പം  കടന്നു വരുന്നു
കുഞ്ഞു  വിളക്കിലെ  കരിയായി
അമ്മയെ തൊട്ടെടുത്ത കാലം
ഉപ്പു പാത്രത്തിലെ  നീരായി
അമ്മ രുചിച്ചകാലം
കരിമ്പിന്‍ ചറമായി അമ്മയെ
നുണഞ്ഞു തീര്‍ത്ത  കാലം
കരി മലകളില്‍  രാവ് പൊട്ടി
ആര്‍ത്തലച്ചു  വരുമ്പോള്‍
നീയെനിക്ക്  ഉമ്മ തരണമെന്ന
വാക്കൊടുക്ക മായി  അമ്മ പോയ പോയപ്പോള്‍
തൊടിയും പാടവും  കൂടെപ്പോയി
കണ്ണും  മണ്ണും ഒലിച്ചുപോയി
പൊള്ളി ക്കുമിളിച്ച  സൂര്യന്‍  നെറ്റി യി ലുദിച്ചു
ഓരോ  മകര ക്കാറ്റിലും
കണ്ണ് പൊത്തി ക്കളിക്കുന്ന  ദിനങ്ങളേ
സ്നേഹ ത്താലൊരു  അമ്മ ത്തുടുപ്പിനെ
മുറ്റത്തു
വച്ച് മറന്നു പോകണേ  അവനായി ,,


Monday, January 8, 2018

ജനുവരി  

നീ മരണ   മൌനത്തിന്റെ  ഭാഷയില്‍   
എനിക്കൊരു  പുലരി  ദൂരം  തരുന്നു    
നിശ്ചല ചിത്രങ്ങളെപ്പോലെ  സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ 
എന്നെയും നിന്നെയും  തോളിലേറ്റുന്നു  
കടല്‍ കാറ്റിലാടവേ  ചിതറുന്നുവോ  ഒരു 
തിര മുഴക്കത്തില്‍  ഞാനും നീയും .
കന്യകാ കുമാരി തന്‍ മൂക്കുത്തിയില്‍ 
മുത്തമിട്ടെത്തും  കാറ്റു കള്ളിയെപ്പോലെ 
ഉറക്കത്തിന്‍  താക്കോലെടുക്കെ  
നെഞ്ചകം പൊള്ളി പ്പനിക്കും നിന്നെയും 
ചേര്‍ത്തു ചേര്‍ത്ത ങ്ങനെ എത്ര ദൂരങ്ങള്‍ !
നിശ്വാസ ത്തിലെ ത്തീക്കനല്‍ കൊണ്ടു നാം 
ചുണ്ടി ലൂതി പ്പിടിപ്പിച്ച യുന്മത്തത 
അന്ധകാരത്തിന്റെ  നെറ്റി മേല്‍ ഉമ്മ തന്‍ 
സിന്ദൂര മിറ്റിച്ച സാന്ധ്യ ക്കടല്‍ 
മിഴി മഴ പ്പാടി ലേക്കെന്നെയും കൊണ്ടു നീ 
സഞ്ചരി ച്ചെത്തിയ  ജീവിത പ്പാതകള്‍ 
പൊള്ളി പ്പനിക്കും  ജനുവരി പ്പുലരികള്‍ 
കേള്‍ക്കുന്നോരീറന്‍ താരാട്ടിലെ ത്തേങ്ങല്‍
മുറ്റത്തു വിങ്ങി നില്‍ക്കുന്നു  നക്ഷത്ര ഗീതം 
ജനുവരി  പിന്നെയും ബാക്കിയാകുന്നു .
 


  


 



Wednesday, October 25, 2017



മയില്‍ പ്പീലീ  എന്ന്  നീ മനസ്സില്‍  കുറുകവേ
ഞാന്‍ നിന്റെ  അഴകുള്ള  തൂവല്‍
"എന്റെ  "എന്ന് നീ  വരയ്ക്കുംപോഴെല്ലാം
നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന  നിന്റെ  കടല്‍

വന മൌനങ്ങളില്‍ നീയലയവേ
 നിന്റെ  മുളംപാട്ടിന്റെ തണല്‍

പുഴ ക്കുളി രില്‍ നീ  മുങ്ങി നിവരവേ
ഞാന്‍ നിന്നിലലിഞ്ഞ ജല ബിന്ദു
ചില്ലകളില്‍   കൊടുങ്കാറ്റായി നീ
തൊട്ടെടുക്കുന്ന  ഉമ്മപ്പൂക്കളായി ഞാന്‍
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,[യുഗ സന്ധ്യ കള്‍ ]


 


Wednesday, September 20, 2017

പ്രിയനേ
കണ്ണുകളില്‍  തങ്ങി നില്‍പ്പുണ്ട് നീ
തുളുമ്പി നില്‍പ്പുണ്ട് നീ
എപ്പോഴും പൊട്ടി  വിരിയാവുന്ന  കിനാവ്‌ പോലെ
ഉറക്കത്തിലും  തൊടു ന്നുണ്ട്  തമ്മില്‍
നീണ്ട  മുടിയിഴകളിലേക്ക്
നിന്റെ ചുംബനങ്ങളുടെ  പൂമ്പാറ്റകള്‍
പറന്നൊട്ടുമ്പോഴൊക്കെ
പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഒരത്ഭുത  സൃഷ്ടിയാകുന്നു ഞാന്‍
എന്റെ  പ്രണയമേ
നമ്മുടെ  സ്നേഹം  നിറഞ്ഞു പൂക്കുന്ന
ആ കാടു  കണ്ടുവോ
"നിലാവിനോളം തന്നെ മധുരമായത്"
നീയാകുന്ന  വന്മര ത്തിന്റെ  സങ്കട ശി ഖരങ്ങളില്‍
ചിറ കൊതുക്കി യിരിക്കുന്ന പക്ഷിക്കുഞ്ഞ്
കൊടുങ്കാറ്റുകള്‍  തക്കം  പാര്‍ക്കുംപോഴൊക്കെ
അതിനെ  ഹൃദയത്തിലൊളി പ്പിക്കുന്ന  നീ ,,
കൊടുങ്കാറ്റ് തിരിച്ചു പോകുന്നു
സമുദ്രങ്ങളോട്  വിളിച്ചു  പറയുന്നു
"ഞാന്‍ കണ്ടല്ലോ  സ്നേഹ ഗ്രന്ഥികള്‍
വിടരുന്ന രണ്ടു  പൂക്കളെ  ",,
കടല്‍ നിശബ്ദത യില്‍ നിന്ന്  ഞാനും നീയുമെന്ന
സംഗീതത്തെ  കെട്ടി പ്പിടിക്കുന്നു .[ പ്രണയം ]


Tuesday, September 5, 2017

കടലോണം

മഴയുണ്ടായിരുന്നു 
നിന്നെപ്പോലെ 
എത്ര  സ്നേഹം പെയ്താലും  തീരാതെ .
ആളുകള്‍  പരസ്പരം  നോക്കാതെ 
വന്നു പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു 
വിരല്‍ ഞൊട്ടകളില്‍  ഞാന്‍  തുടിക്കുമ്പോള്‍ 
എണ്ണം തെറ്റിക്കാതെ  നീ ,,,
തളര്‍ന്ന  മുഖമുള്ള  വില്പ്പനക്കാരി  
ഓണ  വിരുന്ന്   നമുക്കായൊരു ക്കി 
ഉപ്പു തൊട്ട  കയ്പ്പുകളുടെ  ഓണം .
സന്ധ്യയില്‍ 
ഞാനോ നീയോ എന്നറിയാത്ത  ഓണം 
നമ്മെ പുണര്‍ന്നു  നിന്നു 
മഴ പെയ്യാന്‍ തുടങ്ങിയ  എന്റെ കണ്ണുക ളിലേക്ക് 
നീ    ചുണ്ടുകളാല്‍ ചാലിച്ചു 
നീല മേഘ ത്തുണ്ടിന്റെ   ഒരു  മുദ്ര ,,[ഓണം \]

Saturday, September 2, 2017

നമുക്കിടയില്‍  മൌനത്തിന്റെ  കൊടുമുടികള്‍
ഉയരുമ്പോള്‍ 
സൂര്യന്‍  അകലെ നിന്നൊരു  കൊടി ഉയര്‍ത്തുന്നു 
മഞ്ഞു പോലെ മൌനം  പൊഴിഞ്ഞു പോകുന്നു 
നമുക്കിടയില്‍  ആത്മ ദാഹങ്ങളുടെ  കടല്‍  തുളുമ്പു മ്പോള്‍ 
മേഘം കൈവീശി ക്കാണി ക്കുന്നു 
കടല്‍   ഉടലുകളാകുന്നു
നമുക്കിടയില്‍  ദൂരം  നിഴലാകുംപോള്‍ 
സ്നേഹം പതാകയാകുന്നു 
ദൂരം  അരികെയെത്തുന്നു 
അങ്ങനെയാണ്  ഒടുവിലെ  ചരിത്രത്തില്‍  
നമ്മുടെ  മാത്രം അദ്ധ്യായങ്ങള്‍  ഉണ്ടാകുന്നത്   [പ്രണയം ]

Wednesday, August 30, 2017

പ്രണയ ത്തിന്റെ തീയലകളി ലാണ്  നാം
വെന്തുരു കുമ്പോഴും  മഞ്ഞിന്‍ കടലിലെന്ന പോലെ .
എന്റെ  മുഖാവരണം  മാറ്റി  കണ്ണുകളെ  ഓമനിക്കവേ
നീ  പറഞ്ഞു "എന്റെ  ഭൂമി എന്റെ  ആകാശം  എന്റെ  മരുപ്പച്ച "
പ്രിയനേ  ,,ഒരുവള്‍ ഭൂമിയില്‍  ഇതിനേക്കാള്‍  
പ്രണയത്താല്‍  ആദരിക്ക പ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല  
അവള്‍  ഞാനായിരിക്കെ  
നൃത്തം  തുടങ്ങട്ടെ ..
ഓരോ  പുലരിയും  ഞാനാകുന്ന 
ആ  ഉന്മത്ത  നൃത്തം .           [പ്രണയം ]